De Biet

Al tien jaar lang zorgt de Biet voor blije gezichten, voetjes van de vloer en het terug halen van verloren gewaande gevoelens. De Biet is een unieke coverband. De vier jonge leden spelen enkel repertoire uit de jaren zestig en doen dit op authentieke instrumenten (denk aan een klein jazz drumstel, Epiphone gitaren een Fhilicorda of Farfisa orgeltje ) en met een samenzang en energie die het publiek het gevoel geeft echt terug te zijn in pak 'm beet 1967.

Het repertoire dat uit zo'n 80 nummers bestaat, staat bol van herkenbare titels. Van The Beatles tot Motown, van de Kinks tot The Beach Boys. Daarnaast is er ook altijd ruimte op de setlijst voor verrassende obscure titels uit de schatkamer van dit onuitputtelijke decennium.

Misschien kent u De Biet van Koninginnedag, waar zei vanaf het prille begin te zien zijn op de Hogeweg in Amsterdam, of van één van de vele feesten en partijen, die zij tot een waar festijn wisten te maken. Ervaar de jaren zestig opnieuw met de Beat sensatie uit Amsterdam-Oost.

Peter Koelewijn & Rockets

In november vorig jaar bracht Peter Koelewijn (69) zijn plaat ‘Een gelukkig man’ uit met uitsluitend nieuwe liedjes. Het was 25 jaar geleden dat hij een eigen plaat met nieuwe liedjes uitbracht. ‘Een gelukkig man’ brengt gevoelige songs over de gewone dingen in een mensenleven. Deels autobiografisch, deels fictie. Het album heeft grote aandacht gekregen in de media. Het liedje “Alles wat van waarde is, is weerloos” werd als promo single ingezet. De titel is een enigszins aangepaste dichtregel van Lucebert: ‘Alles van waarde is weerloos’. Peter Koelewijn zal met zijn Rockets ongetwijfeld enkele tracks van dit album, maar zeker ook veel van zijn evergreens, tijdens het optreden in De kentering laten horen.

Brabander Koelewijn
Peter Koelewijn, zoon van een Eindhovense vishandelaar, is van 1940. Als tiener was hij bezeten van de muziek van idolen als Guy Mitchell, Frankie Laine, Rosemary Cloony, Johnny Ray en uit Nederland The Chico´s en The Kilima Hawaiins. In 1953 kreeg hij een gitaar en hij begon zijn eigen (cowboy) liedjes te schrijven. Op de Mulo formeerde hij zijn eerste bandje, de start van voor de latere Rockets, met Harry van Hoof, Charles Jansen en Peter v.d. Voort. Overigens zat op die Mulo ook Anneke Grönloh. Peter behaalde na de Mulo zijn HBS diploma. In die periode werd The Rockets opgericht. ‘Long Tall Sally’ van Little Richard was voor hem het sein: voortaan rock ´n roll.

In 1959 de eerste knaller in dat genre: ‘Kom van dat dak af !
Een gigantisch succes in Nederland en Vlaanderen.

Desondanks ging Peter als leerling-journalist bij het Eindhovens Dagblad werken en voltooide daar na twee jaar zijn opleiding. Platenmaatschappij Phonogram haalde hem medio jaren zestig binnen als producer voor nieuwe artiesten. Hij scoorde meteen met ’You´re the Victor’ van de Haagse groep Q 65. Ook zijn liedjes voor andere artiesten worden een succes. Bijvoorbeeld (samen met Hannie Meijler) voor Connie Vandenbos "Ik ben gelukkig zonder jou". Hij ontdekt artiesten als Bonnie St. Claire, het Lowland Trio en Ronnie en de Ronnies. Via de productie- maatschappij Red Bullet scoort hij als producer/songwriter de nummer 1 hit: "Kom uit de bedstee m´n liefste". In dezelfde periode is Peter ook succesvolle DJ bij Radio Luxemburg en presenteert hij tientallen drive-in shows in Nederland, Belgie en Duitsland. In 1970 houdt hij dat voor gezien en formeert weer een Peter en zijn Rockets.

‘Angeline, m´n blonde sexmachine’ is meteen weer een hit.

Godfather van de Nederlandse Rock ´n Roll
In 1972, Peter is dan pas 32, noemt muziekkrant Oor hem in een speciale editie over zijn werk al ‘de Godfather van de Nederlandse Rock ´n Roll’. In de seventies heeft hij als producer-songwriter ontelbare hits. Onder meer Herman van Keeken met "Pappie loop toch niet zo snel", Bonnie St. Claire met ‘Dokter Bernhard", Ria Valk met ‘Worstjes op m’n borstjes’, Nico Haak met ‘Foxy Foxtrot’ en Louis Neefs met ‘Ach Margrietje, de rozen zullen bloeien’. Voor de groep Bots produceert hij vier zéér succesvolle LP´s en ook in Duitsland wordt de groep erg populair: meer dan 500.000 verkochte LP´s.

Successen blijven komen, ook met zijn eigen productiemaatschappij Born Free: ‘Je wordt ouder pappa’ en ‘Als ik God was’ (Paul de Leeuw). Hij start de meidengroep Babe: 16 top veertig hits. Tot zijn stal hoorden bijvoorbeeld ook Rob de Nijs en Saskia & Serge. Hij schrijft en produceert ‘Rechtop in de wind’, waarmee Marga Bult tijdens het Eurovisie songfestival in Brussel de vijfde plek haalt.

Succesval producer
Peter Koelewijn produceert een hele reeks gouden en veelal ook platina country LP´s en CD´s met Grant & Forsyth. Voor de fun neemt hij, als Gompie, halverwege de jaren negentig een oud Smokie-nummer op: ‘Living next door to Alice’, waarvan de titel wordt veranderd in ‘Alice, who the X is Alice’. Hij scoort er in heel Europa en Canada een flinke partij gouden platen mee. Hij neemt voor Hemut Lotti diens eerste CD ‘Helmut Lotti goes classic’ op. De totale verkoop van Lotti’s CD´s bedraagt inmiddels ruim 8 miljoen.

Peter Koelewijn is blijven optreden als solo-artiest en ook samen met de Rockets. Maar daarvan werd niets opgenomen. In 2005 is tijdens diverse optredens toch een DVD opgenomen. In 2007 krijgt Peter in Carré tijdens een groot galaconcert de ‘Radio 2 Zendtijd Prijs’. Daaruit ontstaat de CD ‘Peter Koelewijn, mijn mooiste liedjes’.

Veelzijdig
Peter Koelewijn heeft meer gedaan dan zingen, componeren en produceren. Voor de KRO trad hij als DJ op. Elke woensdagmorgen tussen 7 en 9 uur op Radio 3. Hij fungeerde in zijn woonplaats Soest vijf jaar als voorzitter van de Soester voetbalvereniging SEC. Hij schreef een paar jaar columns in een plaatselijke krant. Een collage daarvan werd gebundeld in het boek "Deksels, we hebben panne!"

Hij is bestuurslid geworden van de Stichting Conamus (zich bezig houdend met het promoten van het Nederlands copyright in binnen- en buitenland), van de auteursrechtenorganisatie STEMRA,van de PALM (Professionele Auteurs Lichte Muziek) en van het GONG (Genootschap van Onafhankelijke Nederlandse Geluidsproducers). Commercieel heeft hij het bepaald ook niet slecht gedaan. Waarschijnlijk kan hij het zelf ook niet exact vertellen, maar als je de discografie er op nakijkt moet hij in diverse hoedanigheden bij tientallen miljoenen platen betrokken zijn geweest.

Van zijn vele awards zijn te noemen:
1975 : Gouden Leeuw Radio Luxemburg voor grote betekenis in de showbusiness,
1977 : Gouden Harp voor het totale œuvre,
1978 : Edison voor de LP ‘Het beste in mij is niet goed genoeg voor jou’.